Musical Delicacies

— Early Music Concert Series —

Wideo na YouTube.

Le Jardin des Plaisirs

W ogrodzie przyjemności otwiera się przed widzami kameralny dramat, opowieść o zakazanej miłości angielskiej lady i francuskiego rycerza.

Niedziela 20 November 2016 17:00 — Sala Biała, Pałac w Wilanowie (Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie), ul. Stanisława Kostki Potockiego 10–16, 02–958 Warszawa, Polska.

Plaisirs de Musique (CZ):

Program

Gottfried Finger (1660 Ołomuniec – 1730 Mannheim)Sonata secunda   (Six sonatas or solos, London, 1699, RI 105)
Ciaconna   (Dix Sonates, op. 3, Amsterdam, s. d., Sonata X, RI 110)
— Scena w salonie —
Joseph Chabanceau de la Barre (1633 – 1678)Si c’est un bien que l’espérance   (Airs à deux parties, avec les seconds couplets en diminution, Paris, 1669)
(Rondeau sur le mouvement de la Chacone)
Henry VIII (1491 – 1547)My Mistress and my friend   (z listów do Anne Boleyn)
Gottfried Finger (1660 – 1730)Love alone can here alarm us   (ze sztuki The Anatomist or the Sham Doctor, 1696; RT 15.2)
Henry Purcell (1659 – 1695)
(Tekst: John Dryden, 1631 – 1700)
Ah! how sweet it is to love   (ze sztuki Tyrannick Love, or the Royal Martyr, Z. 613/2)
Pierre Corneille (1606 – 1684)Mon cher fils   (ze sztuki Le Cid, akt 1, scena 5)
Marc-Antoine Charpentier (1643 – 1704)
(Tekst: Pierre Corneille, 1606 – 1684)
Percé jusques au fond du coeur   (Airs sur les stances du Cid, H. 457)
Père, maîtresse, honneur, amour   (ibid., H. 458)
Que je sens de rudes combats   (ibid., H. 459)
AnonimWrite no more to me, Heloise   („Letters of Abelard and Heloise”, London, Dean & Munday, 1815, Letter VI)
John Eccles (1668 – 1735)I burn, my brain consumes to ashes
John Dowland (1562 – 1626)Flow my teares   (The Second Booke of Songs or Ayres, London, 1600)
(Lacrime)
— Scena w ogrodzie —
Jean-Baptiste Drouart de Bousset (1662 – 1725)
(arr. Jacques Hotteterre, 1674 – 1763)
Pourquoy doux Rossignol
André Campra (1660 – 1744)Que vous m’offrez d’attraits, agréables retraites?   (z kantaty Les Plaisirs de la Campagne)
Henry Purcell (1659 – 1695)
(Tekst: Thomas Shadwell, c. 1642 – 1692)
Dear pretty youth   (ze sztuki The Tempest or The Enchanted Island, Z. 631)
William Shakespeare (1564 – 1616)My lips, two blushing pilgrims, ready stand   (ze sztuki Romeo and Juliet, akt 1, scena 5)
Henry Purcell (1659 – 1695)Now the maids and the men   (ze sztuki Fairy Queen, Z. 629/22)
(Dialogue between Coridon and Mopsa)
Edmond Rostand (1868 – 1918)Qui donc m’appelle?   (ze sztuki Cyrano de Bergerac, akt 3, scena 6)
Henry Purcell (1659 – 1695)
(Tekst: Abraham Cowley, 1618 – 1667)
She loves, and she confesses too   (ze sztuki The Mistress, Z. 413)
(a song upon a ground)
Henry Lawes (1595 – 1662)A Dialogue on a Kiss   (The treasury of musick, 1669)

►►►  Teksty pieśni.

O programu

Koncert zatytułowany Les jardins des plaisirs to wyprawa w świat barokowej muzyki i emocji. Dwoje rozdzielonych kochanków – rycerz de Tourville z Francji i dama jego serca, lady Lavinia Hawthorn z Anglii – są związani toczącą się wokół wojną i obowiązkami wobec rodziców. Już od kilku lat kontaktują się ze sobą wyłącznie listownie, ale ich miłość wciąż płonie tak mocno, że stanie się solą w oku ojca młodego rycerza. Wola rodziców i obowiązki wojskowe zmuszają rycerza de Tourville, by zapomniał o swoich pragnieniach i nigdy już nie spotkał swojej ukochanej. Piękna i mądra lady Lavinia buntuje się przeciwko takiej decyzji i sama wyrusza w niebezpieczną podróż po Francji. Po kilku dniach spędzonych w pałacu jej ukochanego znajduje go śpiącego w pałacowym ogrodzie. Jej przybycie zapowiada miłosny śpiew słowika. Czy miłość zwycięży nad obowiązkiem? Czy rodziny zgodzą się na ich związek? Czy dojdzie w końcu do pocałunku, o którym oboje tak długo marzyli w samotności?

Ze strony muzycznej przedstawienie to wolny wybór odpowiadających tematem kompozycji i tekstów spod piór francuskich i angielskich autorów z przełomu XVII i XVIII wieku (historia rozgrywa się w roku 1697). Pojedyncze wyjątki (jak Flow my teares z roku 1600) są wyłącznie efektem pragnienia, by umieścić w programie najbardziej odpowiednie emocje.

Plaisirs de Musique

Plaisirs de Musique to zespół specjalizujący się w autentycznej interpretacji muzyki dawnej na instrumentach z epoki. Pod kierownictwem artystycznym Jana Čižmářa zajmuje się interpretacją muzyki od XV do XIX wieku. Członkami zespołu są czołowi europejscy muzycy zawodowi, specjalizujący się w muzyce dawnej. Projekty realizowane przez zespół są z jednej strony czysto instrumentalne, z drugiej zaliczają się do nich również prace przy realizacjach oper, recitalach z wokalistami, aktorami i tancerzami.

Laila Cathleen Neuman

Laila Cathleen Neuman studiowała najpierw w Holandii, u Christy Pfeiler i Susanny Waleson, a następnie u Margaret Hayward na konserwatorium im. G. Verdiego w Mediolanie, gdzie zdobyła dyplom cum laude. Następnie na Mozarteum w Salzburgu, gdzie studiowała pod kierownictwem Bredy Zakotnik i Barbary Bonney, zdobyła dyplom magisterski cum laude w dziedzinach Lied i Oratorio. Wzięła udział w masterclass, prowadzonych m. in. przez Daltona Baldwina, Maxa van Egmond, Johannette Zomer, Trevora Pinnocka, Evelyn Tubb i Angelikę Kirschlager.

Szczególnie interesuje się muzyką dawną, tańcem barokowym i sztuką gestykulacji historycznej, której uczyła się od Margit Legler i Reinholda Kubika. Debiutowała jako Second woman w Dido and Aeneas Purcella i w roli tytułowej w Il Parnaso Confuso Glucka na scenach operowych w Salzburgu, Wiedniu, Aarhus i Kopenhadze. Jej działalność międzynarodowa w ostatnim czasie to m. in. współpraca z Ensemble Esprit, Ensemble La Silva, Het Philadelphus Ensemble (członkowie Concertgebouw Orchestra), Convivio d’Arte oraz z lutnistą Janem Čižmářem w Holandii, Austrii, Niemczech i Włoszech.

Foto: Jean-Sébastien Beauvais

Jean-Sébastien Beauvais

Jean-Sébastien Beauvais zaczął śpiewać w chórze dziecięcym w katedrze w Monako. Jest absolwentem Centre de Musique Baroque de Versailles i posiadaczem tytułu magistra na kierunku śpiew na Conservatorium van Amsterdam w klasie Valerie Guillorit i Claron Mac Fadden. Odbył także staż w Dutch National Opera Academy, kierowanej przez Alexandra Olivera.

Pracuje jako śpiewak, organista i dyrygent. Jego repertuar wokalny sięga od barokowych oratoriów po muzykę współczesną. Występuje w prestiżowych salach koncertowych, jak Concertgebouw (Amsterdam), Theatre des Champs Elysée (Paryż), Toulouse les Orgues (Francja), Utrecht Oude Muziek Festival (Holandia). Jest regularnie zapraszany jako solista do międzynarodowych chórów, np. Helsinki Baroque Orchestra (Aapo Häkkinen), The Netherlands Bach Society (Jos van Veldhoven), Opera Fuoco (David Stern), Currende (Paul van Nevel), Le Concert Spirituel (Hervé Niquet), le Poême Harmonique (Vincent Dumestre). Wraz z litewską organistką Uną Cintiną tworzy Esmera Duo, specjalizujące się w muzyce współczesnej.

Jest założycielem zespołu Uranie Chamber Ensemble, wykonującego francuską i niemiecką muzykę barokową, oraz dyrektorem muzycznym londyńskiego stowarzyszenia Opera in Space.

Foto: Marta Kratochvílová

Marta Kratochvílová

Marta Kratochvílová studiowała grę na flecie na konserwatorium w Pardubicach, a następnie na Akademii Muzyczna im. Leoša Janáčka (JAMU) w Brnie. W roku 2000 zaczęła studia we Francji na Conservatoire National de Région de Strasbourg, gdzie robiła specjalizację w barokowym i renesansowym flecie poprzecznym w klasie J. F. Alizona i N. Hadden, a także w muzyce kameralnej w klasach M. Gestera i P. Blanca. Brała udział w kursach mistrzowskich i stażach, prowadzonych przez takie postaci, jak Paul McCreesh, Barthold Kuijken, Jan-Latham Koenig, Sir Neville Marriner. We Francji intensywnie pracowała barokowa i renesansowa flecistka w zespołach Le Parlement de Musique, Bohemia duo, z zespołem NotaBene. W ramach warsztatów renesansowych (Ferrara, Monachium, Stuttgart, Bazylea) regularnie grała z Konsorcjum Fletów Renesansowych ze Strasbourga.

Od roku 2010 mieszka w Czechach i regularnie koncertuje w całej Europie. Ściśle współpracuje przede wszystkim przy projektach solowych i kameralnych z takimi artystami, jak Christophe Coin, Jan Čižmář, Karel Fleischlinger, Joel Frederiksen, Martin Jakubíček, Petr Kolař, Ján Krigovský, Marcin Świątkiewicz, Marc Vonau czy Petr Wagner. Jest także kierowniczką konsorcjum renesansowych fletów poprzecznych Tourdion.

Jako doświadczony pedagog jest zapraszana na prezentacje i masterclass w całej Europie, uczy również prywatnie gry i interpretacji na barokowym i renesansowym flecie traverso.

Foto: Jan Čižmář

Jan Čižmář

Jan Čižmář to wszechstronny artysta zajmujący się grą na historycznych instrumentach strunowych. Regularnie występuje w Europie, Azji czy USA z takimi zespołami, jak Royal Concertgebouw Orchestra, Orchestra of the Age of Enlightenment, Orchestra of the Eighteenth Century, Rotterdam Philharmonic Orchestra czy Capella Cracoviensis, a także pod batutą takich dyrygentów, jak Frans Brüggen, Christopher Hogwood, Giovanni Antonini, Yannick Nézet–Séguin czy Christina Pluhar. Występuje także jako solista z repertuarem renesansowym i barokowym.

Po ukończeniu studiów na kierunkach gra na gitarze i muzykologia w rodzinnym Brnie wyjechał do Londynu, by studiować na Royal College of Music, gdzie zaczął się zajmować grą na lutni w klasie Jakoba Lindberga. Studia kontynuował na Królewskim Konserwatorium w Hadze, gdzie uczyli go Nigel North, Joachim Held, Mike Fentross i Christina Pluhar.

Był założycielem i redaktorem naczelnym czeskiego czasopisma gitarowego Kytara, regularnie publikuje też w innych periodykach muzycznych. Intensywnie zajmuje się również działalnością wydawniczą i badawczą w zakresie muzyki dawnej.

Jan Čižmář uczył gry na lutni i pokrewnych instrumentach na Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach, obecnie pracuje na Akademii Muzyczna im. Leoša Janáčka (JAMU) w Brnie i na Akademii Muzyki Dawnej przy Uniwersytecie im. Masaryka w Brnie. Regularnie prowadzi kursy i masterclass w Europie i za oceanem.


Dziękujemy

Koncert odbywa się pod patronatem ministra kultury Republiki Czeskiej, Mgr. Daniela Hermana.

Koncert odbywa się w ramach cyklu Muzyka Dawna w Wilanowie.

Za tłumaczenia tekstów poetyckich dziękujemy Pavle Váňovej.

Partnerem medialnym koncertu jest Czeskie Centrum w Warszawie.

Logo of Ministry of Culture Czeskie centrum Warszawa